Column: levenstestament

Vorige maand vroeg ik of u onderwerpen had die u graag behandeld wilde zien in deze column. Een van de reacties ging over het levenstestament. Een actueel onderwerp, zeker nu we een vergrijzende samenleving hebben.

Een levenstestament is kort gezegd een volmacht waarin u nu, terwijl u nog wilsbekwaam bent, zelf bepaalt wie later namens u beslissingen mag nemen. Welke financiële zaken mag die persoon regelen? En welke medische beslissingen? Zo houdt u zelf de regie, ook als u dat op een dag niet meer kunt. Maakt u geen levenstestament? Dan beslist uiteindelijk een rechter wie wat mag doen via bewind, curatele of mentorschap. En dat is niet altijd een familielid.

Mensen vragen me regelmatig: mag ik iemand meenemen naar het gesprek? Net zoals bij de huisarts? Het antwoord is genuanceerd. Ik begrijp dat het fijn kan zijn om steun te hebben, zeker bij zo'n belangrijke stap. En vier oren horen inderdaad meer dan twee. Toch spreek ik u in principe alleen, vooral bij de inhoudelijke bespreking.

Waarom? Omdat ik moet kunnen beoordelen of u zelf beslist, in vrije wil en zonder beïnvloeding. Dat is mijn wettelijke zorgplicht. Wilsbekwaam betekent dat u begrijpt wat u regelt en de gevolgen daarvan kunt overzien. Ik let daarbij op veel signalen: wie maakt de afspraak? Hoe communiceert u? Hoe reageert u op open en gesloten vragen? Bij twijfel kan ik een test afnemen of een medische beoordeling vragen.

Bovendien heb ik een geheimhoudingsplicht: wat we bespreken blijft tussen ons. Een notariële akte heeft dwingende bewijskracht, iedereen mag erop vertrouwen dat de akte uw eigen wil bevat. Om te voorkomen dat de akte nietig kan worden verklaard door iemand die uw belangen niet vooropstelt, ben ik daar extra alert op.

Heeft u vragen over het levenstestament? Neem gerust contact op.

Tot volgende maand,

Noëlla van Dijk
Notaris