Column: niemand aanwijzen en toch iets regelen

Begin dit jaar schreef ik over het levenstestament. Daarin legt u vast wie voor u mag beslissen als u dat zelf niet meer kunt. Is er niets geregeld, dan kiest de rechter iemand. En dat is niet altijd een familielid.

In gesprekken hoor ik weleens: 'Ik zou niet weten wie ik moet kiezen.' Of: 'Ik heb niemand.' Mensen denken dan dat een levenstestament voor hen geen zin heeft. Dat is een misverstand.

Stel dat u later zelf geen beslissingen meer kunt nemen en u heeft niets geregeld. Dan kan de rechter een bewindvoerder, mentor of curator benoemen. Die regelt uw geldzaken, uw zorg of allebei. Wie dat wordt, bepaalt u dan niet meer.

In een levenstestament kunt u daar wel invloed op hebben, ook als u niemand aanwijst. U kunt bijvoorbeeld vastleggen wie u juist niet wilt, en ook waarom niet. Een familielid met wie het contact moeizaam is, of iemand van wie u weet dat hij slecht met geld omgaat.

Een levenstestament gaat niet alleen over wie voor u beslist, maar ook over wat u belangrijk vindt. U kunt de rechter daarover richtlijnen meegeven. Denk aan uw wens om zo lang mogelijk thuis te blijven wonen, of aan dingen die u absoluut niet wilt. De rechter houdt daar rekening mee, al beslist hij uiteindelijk zelf.

Wat u ook vastlegt, het raakt niet kwijt. Een levenstestament wordt geregistreerd, zodat het terug te vinden is als het nodig is. Komt er later toch iemand in beeld die u vertrouwt, dan kunt u alles nog aanpassen, zolang u zelf goed kunt beslissen. Zo houdt u de regie.

Twijfelt u of een levenstestament voor u zinvol is? Neem gerust contact op. 

Tot volgende maand,

Noëlla van Dijk
Notaris